رهبر معظم انقلاب اسلامي در فرمايشات‌شان در مورد عبرت‌هاي عاشورا مي‌فرمايند: ببينيد! از هر طرف حرکت مى‌کنيم به خواص مى‌رسيم؛ تصميم‌گيرى خواص در وقت لازم، تشخيص خواص در وقت لازم، گذشتِ خواص از دنيا در لحظه لازم؛ اقدام خواص براى خدا در لحظه‌ لازم. اينهاست که تاريخ و ارزش‌ها را نجات مى‌دهد و حفظ مى‌کند! در لحظه‌ لازم، بايد حرکت لازم را انجام داد اگر تأمّل کرديد و وقت گذشت، ديگر فايده ندارد.

* امام (ره)، در لحظه‌ لازم تصميمِ لازم را گرفت

در عصر روز هجدهم بهمن ماهِ سال 57، در تهران حکومت نظامى اعلام شد. امام (ره) به مردم فرمود: «به خيابان‌ها بريزيد.» اگر امام در آن لحظه چنين تصميمى نمى‌گرفت، امروز محمّدرضا در اين مملکت بر سرِ کار بود يعنى اگر با حکومت نظامى ظاهر مى‌شدند و مردم در خانه‌هايشان مى‌ماندند، اوّل امام و ساکنان مدرسه‌ «رفاه» و بعد اهالى بقيه مناطق را قتل عام و نابود مى‌کردند. پانصدهزار نفر را در تهران مى‌کشتند و قضيه تمام مى‌شد، اما امام (ره)، در لحظه‌ لازم تصميمِ لازم را گرفت اگر خواص، امرى را که تشخيص دادند به موقع و بدون فوت وقت عمل کنند، تاريخ نجات پيدا مى‌کند و ديگر حسين‌بن‌على‌ها به کربلاها کشانده نمى‌شوند، اگر خواص بد فهميدند، دير فهميدند، فهميدند، اما باهم اختلاف کردند، کربلاها در تاريخ تکرار خواهد شد.

*اگر کسي براي خدا تلاش کند پيروز خواهد شد

خداى متعال وعدّه داده است که اگر کسى او را نصرت کند، او هم نصرتش خواهد کرد. برو، برگرد ندارد! اگر کسى براى خدا تلاش و حرکت کند، پيروزى نصيبش خواهد شد. نه اين‌که به هر يک نفر پيروزى مى‌دهند! وقتى مجموعه‌اى حرکت مى‌کند، البته، شهادت‌ها هست، سختي‌ها هست، رنج‌ها هست اما پيروزى هم هست: «وَلَيَنْصُرَنَ‌ّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ.» نمى‌فرمايد که نصرت مى‌دهيم؛ خون هم از دماغ کسى نمى‌آيد. نه! «فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ»؛ مى‌کشند و کشته مى‌شوند اما پيروزى به دست مى‌آورند. اين، سنّتِ الهى است. وقتى که از ريخته شدن خون‌مان ترسيديم از هدر شدن پول و آبرو ترسيديم، به خاطر خانواده ترسيديم، به خاطر دوستان ترسيديم، به خاطر منغّص شدن راحتى و عيش خودمان ترسيديم، به خاطر حفظ کسب و کار و موقعيتْ حرکت نکرديم، به خاطر گسترش ضياع و عقار حرکت نکرديم؛ معلوم است ديگر! ده تن امام حسين (ع) هم سرِ راه قرار بگيرند، همه شهيد خواهند شد و از بين خواهند رفت! کما اين‌که اميرالمؤمنين عليه‌الصّلاة والسّلام شهيد شد؛ کما اين‌که امام حسين عليه‌السّلام شهيد شد.

* ببينيد شما جزو کدام دسته‌ايد

خواص! خواص! طبقه‌ خواص...! عزيزان من! ببينيد شما جزو کدام دسته‌ايد؟ اگر جزو خواصيد - که البته هستيد - پس حواستان جمع باشد. عرض ما فقط اين است. البته مطلبى که درباره‌ آن صحبت کرديم، خلاصه‌اى از کل بود. در دو بخش بايد روى اين مطلب کار شود: يکى بخشِ تاريخى قضيه است که اگر وقت داشتم خودم مى‌کردم. متأسفانه براى پرداختن به اين مقولات، وقتى برايم نمى‌ماند. به هر صورت، علاقه‌مندان کاردان بايد بگردند و نمونه‌هايى را که در تاريخ فراوان است، بيابند و ذکر کنند که کجاها خواص بايستى عمل مى‌کردند و نکردند؟ اسم اين خواص چيست؟ چه کسانى هستند؟ البته اگر مجال بود و خودم و شما خسته نمى‌شديد، ممکن بود ساعتى در زمينه‌ همين موضوعات و اشخاصش برايتان صحبت کنم؛ چون در ذهنم هست.

*از لوازم مجاهدت خواص، اين است که بايد در مقابل حرف‌ها و ملامت‌ها ايستاد

بخش ديگرى که بايد روى آن کار شود، تطبيق با وضع هر زمان است. نه فقط زمان ما بلکه هر زمان. بايد معلوم شود که در هر زمان، طبقه‌ خواص، چگونه بايد عمل کنند تا به وظيفه‌شان عمل کرده باشند. اينکه گفتيم «اسير دنيا نشوند» يک کلمه است. چگونه اسير دنيا نشوند؟ مثال‌ها و مصداق‌هايش چيست؟
عزيزان من! حرکت در راه خدا، هميشه مخالفينى دارد. از همين خواصى که گفتيم، اگر يک نفرشان بخواهد کار خوبى انجام دهد - کارى را که بايد انجام دهد - ممکن است چهار نفر ديگر از خودِ خواص پيدا شوند و بگويند: «آقا، مگر تو بيکارى؟! مگر ديوانه‌اي؟! مگر زن و بچه ندارى؟! چرا دنبال چنين کارها مى‌روى؟!» کما اينکه در دوره‌ مبارزه هم مى‌گفتند.
اما آن يک نفر بايد بايستد. يکى از لوازم مجاهدتِ خواص، اين است که بايد در مقابل حرف‌ها و ملامت‌ها ايستاد. تخطئه مى‌کنند، بد مى‌گويند، تهمت مى‌زنند؛ مسأله‌اى نيست.
غرض اين است که هر حرکتى شما انجام دهيد و يا خواص در هر بخشى انجام دهند (حرکت اخير، البته نسبت به کارهاى بزرگ و عظيمى که ممکن است در آينده پيش آيد، امر کوچکى است) کسانى هستند که بگويند «چرا»؟ و اشکال کنند. خدا را شکر مى‌کنيم که امروز کشور ما، کشورِ مجاهدتِ فى سبيل اللَّه است، کشورِ جهاد است، کشورِ ايثار است و کشور ارزش‌هاست. مسئولان کشور، بزرگان کشور، علماى اَعلام، گويندگان، مبلغّين و حتّى در بخش‌هاى زيادى دانشگاه‌ها و جاهاى ديگر، در خدمت اسلام، در خدمت انقلاب و در خدمت ارزش‌ها حرکت مى‌کنند.
آنچه گفتيم، اجمالى بود از مسأله‌اى که بنا شد به مناسبت ايام محرّم عرض کنيم. البته آنچه عرض کرديم خيلى مختصر بود. اگرچه، زمان، قدرى زياد شد.
اميدواريم خداوند همه‌ شما را موفّق بدارد. خداوند روح امام را با انبيا و اوليا، محشور فرمايد. خداوند اين راه روشن را که در پيش پاى ملت ايران گذاشته شده است، به توفيق خود، راه هميشگى اين ملت قرار دهد. خداوند ما را در خدمت انقلاب، در خدمت اسلام و در خدمت ارزشهاى اسلامى زنده بدارد و در همين راه ما را بميراند.
پروردگارا! مرگ ما را به شهادت در راه خودت قرار بده. درجات شهيدان ما را روزبه‌روز عالى‌تر فرما. جانبازان ما را از قِبَل خود، اجر وافر عنايت فرما؛ به آنها سلامتى کامل عنايت فرما.
پروردگارا! کسانى که در اين راه زحمتى کشيدند، مدّت‌ها در اسارت بودند، آزاد شدند يا هنوز آزاد نشده‌اند، يا مفقود الجسد هستند، مفقودالاثر هستند، از آنها کسى خبر ندارد؛ اجر همه‌ آنها را در اعلا عليين خود بنويس. به خانواده‌هاى آنها اجر بده و صبر عنايت کن. مفقودان و اسرا را زودتر رها و آزاد فرما. امور مسلمانان را اصلاح فرما. حاجات مسلمانان را برآورده فرما. کشورهاى اسلامى را از چنگال اجانب و از چنگال امريکا نجات بده.
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، امريکا و بقيه‌ ايادى و اقطاب استکبار را آن چنان که شايسته‌ اقتدار و عزّت خودِ توست، منکوب و مقهور فرما. لذّت قهر و غلبه بر آنها را به ملت ايران بچشان. همچنان که شوروى را متلاشى کردى، بقيه‌ اقطاب استکبار را هم متلاشى فرما.
پروردگارا! کسانى را که در اين راه زندگى کردند و در اين راه به لقاى تو پيوستند، مشمول رحمت و برکات خودت قرار بده. کارها و تلاشهايى را که مى‌شود به لطف و کرمت قبول فرما.
والسّلام عليکم و رحمةاللَّه و برکاته
فارس «توانا»،